სარვარ საფაროვს უყვარს თავისი სამშობლო | Georgia Business Finder
Radius: Off
Radius:
km Set radius for geolocation
Search

sarvar Safarova loves his homeland

<span lang =სარვარ საფაროვს უყვარს თავისი სამშობლო" />
Other News

sarvar Safarova loves his homeland. მაგრამ ეს სიყვარული არ არის ორმხრივი, რადგან მისი სამშობლო, საქართველო სარვარს თავის მოქალაქედ არ თვლის.

2008 წელს სარვარმა დატოვა აზერბაიჯანი, სდაც მისი ცხოვრების უმეტესი ნაწილი გაატარა, და ახალციხეში გადმოსახლდა.

Sarvar Safaro loves her motherland

სარვარი ეთნიკურად მესხეთელი თურქია. მისი წინაპრები სამცხე-ჯავახეთში ცხოვრობდნენ იქამდე, სანამ 1944 წელს იოსებ სტალინი თემის მასიურ დეპორტაციას მოახდენდა. 14 November, ერთ დღეში 220 სოფელში მცხოვრები 115 ათასი ადამიანი გამოასახლეს თავიანთი სახლებიდან და ცენტრალური აზიისკენ მიმავალ მატარებლებში ჩასვეს. Likely, ეს იმიტომ, რომ სტალინი იმ დროს თურქეთის ტერიტორიის ნაწილის დაკავებას გეგმავდა და შიშობდა, მესხებს მეზობელი ქვეყნის მხარე არ დაეჭირათ. ოფიციალურად გადასახლების ფაქტის აღიარება მხოლოდ 10 წლის შემდეგ მოხდა. სტალინის სიკვდილის მერე ოჯახებმა ნელნელა დაიწყეს ცენტრალური აზიის ქვეყნებიდან უკან დაბრუნება, თუმცა იმ დროისთვის საქართველოში შემოსვლა მაინც ეკრძალებოდათ. Accordingly, ბევრი მათგანი მეზობელ Azerbaijan დასახლდა.

sarvari school age and lived in Kazakhstan 1959 together with his parents moved to Azerbaijan. Many years later, When an opportunity appeared, went to live in Georgia.

"I always knew, that the Soviet Union would collapse, and everything would change, But so what?? Georgia, never having remembered,” – recalls 65 On sarvari, which is still working as a doctor in the emergency room.

2007 Meskhetian Turks in the repatriation program started, But they were able to think of only one year – On the same 2 January 2008 year 31 დეკემბრამდე უნდა დაეფიქსირებინათ თავიანთი გადაწყვეტილება საქართველოს საკონსულოში. ამ შესაძლებლლობის შესახებ ცოტამ, თუ გაიგო და კიდევ უფრო ცოტა ადამიანმა შეძლო საჭირო დოკუმენტაციის შეგროვება საქართველოს მოქალაქეობის ასაღებად. სარვარი ამ უკანასკნელთა რიგებში ვერ მოხვდა და დღემდე აზერბაიჯანულ პასპორტს ატარებს.

“ერთადერთი რამ, რაზეც მართლა ვოცნებობდი იყო, გავმხდარიყავი საქართველოს მოქალაქე. დღემდე აზერბაიჯანის მოქალაქეობა მაქვს. გვიყვარს ჩვენი სამშობლო და ამიტომაც დავბრუნდით აქ. ახლა ჩვენთვის ყველაზე მნიშვნელოვანი ისაა, რომ საქართველომ გვაღიაროს თავის შვილებად”.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked