რატომ მიაჩნია საქართველოს მოსახლეობის ნახევარზე მეტს, რომ სოციალურ დახმარებას საჭიროებს | Georgia Business Finder
Radius: Off
Radius:
km Set radius for geolocation
Search

Why think of the population and more than half, to social assistance

<span lang =რატომ მიაჩნია საქართველოს მოსახლეობის ნახევარზე მეტს, რომ სოციალურ დახმარებას საჭიროებს" />
Social News

Poverty is a major problem in our country. According to statistics, The economy is growing, But the majority of the population does not feel.

If not properly functioning state order, to overcome poverty? – In this topic we discuss economics expert Nodar Kapanadze.

– the means which the state poverty reduction?

– There are two ways for poverty reduction – assistance and production facilities, the fish and the fishing rod. The question, Which is more effective… segment is, those who can only help, because it can not, The escape from poverty. ამისთვის თავის დროზე შემუშავებული სოციალური­ დახმარების სისტემა ძალიან ეფექტური­ იყო, მაგრამ მხოლოდ ეს სისტემა არ არის საკმარისი. ამ სისტემის როლის ჰიპერტროფირებამ ქვეყანაში კატასტროფული­ შედეგები გამოიწვია. ეს შედეგები იმაზე გაცილებით კატ­ასტროფულია, ვიდრე ჟურნალისტები ამბობენ ხოლმე, რომ ვიღაცას ფარდების ან ტელევიზორის გამო დახმარება არ დაუნიშნეს.

უფრო კონკრეტულად რას გვეტყვით სისტემის ჰიპერტროფირების მიზეზებზე?

– about 500 000 ოჯახზე მეტია მი­სამართული სოციალური დახმარების აპლიკანტი და მიაჩნიათ, რომ ღარიბები­ არიან, თუმცა დახმარება დაახლოებით 100 000 ოჯახზე გაიცემა. ანუ ერთ დახმარებაზე­ ხუთი კონკურენტია, ხუთი ოჯახი ერთმანეთს ეჯიბრება, ვინ უფრო ღარიბი გამოჩნდება.

რა გამოდის, საქართველოში მცხოვრები ოჯახების ნახევარზე ცოტა მეტი სოციალურ დახმარებას საჭიროებს? თუ ნაწილი თვალთმა­ქცობსასეთ ფრაზებს თქვენც მოისმენდით: “ჩემი მანქანა გაიფორმე, თორემ მომიხსნიან დახმარებას”, “ფული ანგარიშზე არ ჩამირიცხოთ, თორემ გამოჩნდება საბანკო მონაცემებში და დახმარებას დავკარგავ”…

ვინც ამას ამბობს, მას უკვე აღარ აქვს სურვილი, თავისით ამოვიდეს სიღარიბიდან. სიღარიბის საწინააღმდეგო ერთადერთი სისტემა არის სწორედ მისამართული სოციალური დახმარების სისტემა, მაგრამ არა ასეთი­ ფორმით.

ვიღაცა რაღაცას იტყუება თუ არა, ეს მეათეხარისხოვანია ფუნდამენტურ პრობლემებთან შედარებით. The fact, ქვეყანა­ იმყოფება სისტემურ კრიზისში და დროებითი მაჩვენებელი, რომ მდგომარეობა გაუმჯობესებულია, მხოლოდ ეპიზოდია. კრიზისი არის 3 kind of: ეპიზოდური, სისტემურ-სტრუქტურული და სისტემური. ჩვენ უკვე დიდი ხანია სისტემურ კრიზისში ვიმყოფებით, ანუ ყველა მართალია, მაგრამ საქმე მაინც ძალიან ცუდადაა.

ამ მდგომარეობიდან გამოსავალი ის არის, რომ სახელმწიფო უნდა იყოს სამუშაო ადგილების მთავარი გენერატორი. მავანი იტყვის, რომ ამას ბიზნესი გააკეთებს, მაგრამ ბიზნესი თავისით არაფერს გააკეთებს. სახელმწიფო სტრატეგიისა და პოლიტიკის გარეშე ასეთი რაღაცები არ კეთდება.

რომელი ქვეყნის მაგალითი მოგწონთ სიღარიბის დაძლევის მიმართულებით?

ჩინეთი არის საუკეთესო მაგალითი,­ თუ როგორ შეიძლება სახელმწიფო იყოს განვითარების ლოკომოტივისაინტერესოა ინდოეთის მაგალითიც. Although, იქ უთანაბრობის დონე არის ჯოჯოხეთური მასშტაბის, მაგრამ საზოგადოების კასტური დაყოფა ამ წინააღმდეგობებს ანეიტრალებს. ინდოეთში სოციალური აფეთქება რომ თითქმის გამორიცხულია, ეს სწორედ კასტური დაყოფის შედეგია და არაეფექტური სოციალური პოლიტიკის.

დავუბრუნდეთ საქართველოს

– in Georgia 2013-14 წლებში­ სიღარიბის დონე შემცირდა, როდესაც­ ამუშAავდა სოფლის დახმარებისა და სხვა პროექტები, მაგრამ ვიმეორებსიღარიბის­ მხოლოდ ერთი გამოვლინების­ შემცირება არ ნიშნავს კეთილდღეობის დონის ამაღლებას. პირველ რიგში სიღარიბის დეტალური პროფილია შესაქმნელი, რომელიც ზემოთ აღნიშნული 5 ძირითადი საფეხურის მიხედვით უნდა აიგოს. people, რომელიც შიმშილის სიღარიბის ზღვარს ქვემოთ იყო და ამ ზღვარს ზემოთ ავიდა, სულაც არ გრძნობს თავს ბედნიერად. ანუ გუშინ პური რომ არ ჰქონდა და დღეს აქვს, This does not mean, რომ იმ პურთან ერთად ყველიც არ მოუნდება. ამიტომაც სიღარიბის შემცირების კომპლექსური გეგმა უნდა შემუშავდეს და ამის პარალელურად, უკმაყოფილებაც უნდა შემცირდეს

However,, I cant say, რომ ქვეყანაში არაფერი კეთდება, მაგრამ არანაკლებ მნიშვნელოვანია, მიეწოდება თუ არა მოსახლეობას ინფორმაცია მიღწეული შედეგების შესახებ. ეს დიდი პრობლემაა.

საქართველოში დღეს სირცხვილია პოზ­იტ­იურ ცვლილებებზე ლაპარაკი. სააკაშვილის მმართველობის დროს კი უთო რომ ჩაგერთო, იქაც კი ამას გამოაცხადებდნენ. in my opinion, დღეს პრობლემის მთავარი მიზეზი ის არის, რომ მათ, ვინც შედეგების შესახებ უნდა ილაპარაკონ, არც შედეგები იციან და არც მონაცემების ანალიზისთვის საჭირო ცოდნა აქვთ.

ყველას უხარია, რომ ქვეყანაში ვითარდება ტურიზმი, თუმცა ხშირად, როცა სიღარიბის დაძლევაზე ლაპარაკობენ, ეშინიათთუ ასე გაგრძელდა, გამორიცხული­ არ არის, მომსახურე ერად ვიქცეთო

ტურიზმის განვითარება ცუდი არ არის, მაგრამ ტურიზმის განვითარება არ უნდა იყოს ერთადერთი რესურსი, რომელსაც სახელმწიფოს ეკონომიკური მდგ­ომარეობა უნდა დაეფუძნოს, თორემ საბერძნეთისა და ტურიზმზე ორიენტირებული ბევრი სხვა ქვეყნის მაგალითი გვაქვს. ტურიზმზე დამოკიდებული ქვეყნების ეკონომიკური მდგომარეობა არამყარია. პრობლემა მომსახურე ერად ქცევა არ არის, პრობლემა უფრო ღრმაა – for example, როდესაც ტურისტს საზღვარგარეთ ჩამოსხმული წვენითა და იმპორტირებული ხორცით მომზადებული ხინკლით უმასპინძლდები, ამით შენ სხვა ქვეყნის ეკონომიკის ზრდას უჭერ მხარს. აქ ტურისტს ქართული წარმოების პროდუქტების უმცირესი ნუსხა ხვდება. და ეს ფუნდამენტური პრობლემის მხოლოდ ერთი მხარეა. That's why, მთავარი ქვეყანაში ეკონომიკის განვითარებაა. ეს უნდა იყოს ჩვენი მთავრობის უმთავრესი ამოცანა.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked