“მთიელებს ვაჟკაცობა და სამართლიანობის სურვილი არ დაგვიკარგავს” | Georgia Business Finder
Radius: Off
Radius:
km Set radius for geolocation
Search

“mountaineers courage and the desire for justice is not lost”

<span lang =“მთიელებს ვაჟკაცობა და სამართლიანობის სურვილი არ დაგვიკარგავს”" />
Culture

What are the problems of the region

Village zakatkari Mtiuleti river Aragvi, Didveli Kaishauri or plateaus. Lost in this beautiful little village in the mountains above the sea 1640 meters, From the city dusheti 70 km away from. 2014 in, Census data, total there 57 The man lived, now more than… The village name is derived from the surname of the people living there zakaidzeta. There is an interesting legend about this village on the foundation of this legend and locals told. zakatkar preserved feudal fortress complex, which “tsikhistaviants” call.

From early in the morning went to, because the next day was going to come back and I wanted to, All momestsro. extraordinarily good mood (I have never been in this area and I felt, Great pleasure ahead of me) and why more amimaghlda, I will tell you right now. Initially, finches Drivers nickname gamakhalisa: I found the mini mokalatebistanave, that neither “Schumacher” “minibus” I was traveling nor “A hissing” Gia. David was our driver just, That was. Then I was called,. mecheke – A young boy came to the amount of travel and girls offered asagroveblad, – You are still together, So any of me 35 Larry, separately that there is a change, and then you will strengthening gastsordito… auuu, – A nose-torsional aibzua pranchva, All of you that it is worth frost, can not? boy face detected, Nothing against the other would be the case, But now his hands as a sign of rejection and the deceived scoffed gaasavsava: all five, Man? good, What! I can not, so much change is not the situation… laughed heartily at this question-answer, and most importantly, I had a wonderful meeting with the host, such as mountain – George and Nina Kvelashvili Zakaidze. Our magazine has been known to the reader through the mountain – He was born and raised, But this place speakers preferred to be in the corner of his uncle and activities – Beekeeping successfully continued, George can tell you what the? – rarely serve man, clean and warm heart, a true love for the homeland and everything that hurts Georgian…
GzaPressWell away from the mount shestvisebia, Speaking to mokheursa and dialect have been entertained confuses and worries, not in their own place “valagebo”. road, armisuli Gudauri, delicious, Those wishing to offer different varieties of honey. of course, I have to tell you, and damachashnikebina, That was the best, Even too delicious. It worth disclose, Neither the hosts of honey and one glass of vodka to it blessed I refused…

Mountain:

– Morning 6 I am already at the feet of the road and start cleaning, Otherwise, I can not. Tourists throwing everything on the way, The very vbrazob. The heart aches, How can I believe, that his country would act so carelessly? After cleaning the place up davatsqob honey jars neatly and waiting for buyers. I know Russian and English, a little bit of Turkish and Arabic, and I learned so much I can, To explain, What content in honey, and what benefits have. Tourists interested in the Georgian honey, read everything, Sometimes they even ask for apiaries chaqvanasa. The different varieties of honey, and I would also advise, what is good. for example, acacia honey and intolerant children the best, the heart and blood circulation is good. Arabs like bitter honey, Ukrainians and Russians – sweet. Russian women acacia, Most preferred aromatic honey. ivy honey advised for diabetics, treat, regulates blood sugar. All this I learned from her aunt and apiterapevtia.
– Natural honey adulterated reliable method for distinguishing gastsavlio, tell me.
– Plate one teaspoon of honey from the top of the water and pour it in a circular motion tilts, If the paint from the top of honeycomb, Genuine taplia, If not, and, currently. If you have ownership of the land, what do you want and whatever you want, make and sell, No one checks. From our, Since cooperatives registered apiaries, Samples are often placed. Just, Where is it heard Black Honey? Why was there before? tsablisaao, – say. Here, see, chestnut honey has a color.
– a jar with honey, Fruit also see.
– so, The sour lemon honey, mother bee milk and bee poison with, gatsivebistvisaa good. ამ ქილაში გრეიპფრუტია და ნივთიერებათა ცვლისთვისაა შესანიშნავი, ამაში ფეიხოაა და გულისთვისაა კარგი, ნიგვზიანიგონებრივი განვითარებისთვის, აქ კი ყვავილის მტვერი, ფუტკრის რძე და შხამია, იმუნიტეტის ასამაღლებლად ვხმარობთ. ყველას სამკურნალო დანიშნულება აქვს და თან, ძალიან გემრიელია.
ახლა ის მითხარი, შენი ასეთი ჩაცმულობა უცხოელებს არ აკვირვებს?
გიდები უხსნიან, რომ ეს ჩვენი ეროვნული სამოსია, რომ ქალის მთიულური ტანისამოსი ასეთია. Interested, როგორი ნაკეთობაა, ეს ხომ ხელით ნამუშევარია. ძალიან მოსწონთ, ფოტოებს იღებენ ჩემთან. ბევრს ისიც უთქვამს, if only, ჩემს ქვეყანაშიც დადიოდნენ ეროვნული სამოსითო. ზოგი მეკითხება, დისკომფორტს მიქმნის თუ არა ყოველდღიურ საქმიანობაში. მე ვპასუხობ, რომ პირიქით, უფრო მეტ ენერგიასა და ხალისს მაძლევს.
მთისასთან საუბრის შემდეგ მე და გიორგი სოფელში მოხუცებს ვესტუმრეთ და ძველი და ახალი ამბები მოვაყოლეთ.

GzaPressვალიკო ზაქაიძემ ზაქათკარის დაარსების შესახებ მიამბო:

ეს ამბავი წინაპრების გადმოცემით ვიცი, ყაზბეგიდან მოდის ჩვენი გვარი, მოხეური წარმომავლობა გვქონია. ცდო გაგიგიათ ალბათ, სოფელია დარიალის ხეობაში. ძაგანაშვილები ვყოფილვართ, ხადაში დღესაც არის ამ გვარის ხალხი. გველეთიც ხომ გაგიგონია, სოფელია ყაზბეგში. იქ უცხოვრიათ მოხევეებსა და ქისტებს. ჩვენი პაპა (წინაპარი) ქისტებს მოუკლავთ, მას ფეხმძიმე ცოლი და 2 ბიჭი დარჩენია, მესამეც ბიჭი დაბადებულა. ერთხელ ერთ-ერთს მეზობლის ბავშვებთან ჩხუბი მოსვლია. სხვებს უჯობნიათ და დედა გამოსარჩლებია. იმათ კიდევ უთქვამთ, ვინც მამაშენი მოკლა, წადი და იმას სცემე, ჩვენზე რომ მოგდის გულიო. 16 წლისა ყოფილა იმ დროს. სახლში დაბრუნებულს დედისთვის უთხოვია, ძუძუ მომაწოვეო. დედას უარი უთქვამს და გაჯიუტებულა ბიჭი, – Know, თავს მოვიკლავო. თურმე კბილები მოუჭერია ძუძუსთავზე, სიმართლე მითხარი, მამაჩემი ვინ მოკლაო. სხვა გზა არ ჰქონია ქალს და უთქვამს, ქისტებმა მოგიკლესო. გასულა დრო და გველეთში ქისტების ქორწილი ყოფილა. ქისტები რომ დამთვრალან და დაუძინიათ, ყველასთვის თავები და ყურები დაუჭრია. ცოცხლები მარტო ნეფე-პატარძალი დაუტოვებია. წამოუღია ყურები და უფროსი ძმისთვის უთქვამს, მამაჩემის მკვლელებზე შური ვიძიე და შენს თავზე აიღე, როგორც უფროსმაო. უარი მიუღია. მაშინ დაუხურია თავზე ქუდი, ერთხანს თრუსოს ხეობაში უხეტიალია და ბოლოს ლომისაში მოხვედრილა. თურმე მაშინ აშენებდნენ ლომისას. ხომ იცით, ლომისა ნატეხი ქვით არის ნაგები და ერთი უშველებელი ლოდის აწევაში დახმარება უთხოვიათ ამ ბიჭისთვის. მას თავისი ჯაჭვის პერანგი ლომისასთვის შეუწირავს. მაშინ იქაურებს უთქვამთ, – სადაც მოგეწონება, იქ დაგასახლებთო. არაგვის ხეობა მოსწონებია. ასე დასახლებულა აქ უწინ ჩვენი წინაპარი, ოღონდ გვარი შეუცვლიათ და ზაქაიძეები გამხდარან. სხვა გვარს აქ არასდროს უცხოვრია, დღესაც სულ ზაქაიძეები ვართ, ერთმანეთის ნათესავები.
ახლა რამდენი კომლი ცხოვრობთ?
ძირითადი მცხოვრებლები ალბათ, 17-20 კომლი ვიქნებით. სადღაა ხალხი? ჩემს დროს 20 ბავშვი დავდიოდით სკოლაში, ახლა კი ერთი ბავშვიღა დარჩა და დახურეს სკოლა, Just, რიღასთვის ივლიდნენ მასწავლებლები? 8 შვილიშვილი მყავს, მაგრამ აქ არც ერთს არ დაუმთავრებია სკოლა. ახლა აქ მე და ჩემი მეუღლე ვართ, ხოლო შვილები, რძლები და შვილიშვილები გვსტუმრობენ ხოლმე.
83 წლის ტასო ამირიძე ზაქაიძეების რძალია და 58 years, ამ სოფელში ცხოვრობს. ზაქათკარში ფასანაურიდან გამოთხოვილა.
– 25 წლის გავთხოვდი, My son, გარიგებით. I did not want, But… ერთმანეთი გაგვაცნეს, კიდევ კარგი, მომეწონა და გამოვყევი. ჩემი ქმარი, ალექსი უკვე გარდაიცვალა. 4 ბიჭი მეყოლა, ახლა სამიღა მყავს. კარგი სოფელი იყო უწინ, კაი ხალხი ცხოვრობდა, ბანიანი სახლები იყო. მთაში დავდიოდით სათიბად. გაჭირვებულები ვიყავით ადრეცა და ახლაც. ეგ არის, წინათ უფროს-უმცროსობა იყო, რძალმა იცოდა დედამთილის მორიდება, ერთმანეთს ხმამაღალ სიტყვას არ ვეტყოდით. ახლანდელები კი, რა ვიცი (იცინის), სულ სხვანაირები არიან, ამიტომაც ძველი დრო უფრო მომწონს

GzaPressლადო ზაქაიძე:

– 1943 წელს ვარ დაბადებული. მახსოვს ძველი ცხოვრება: ხვნა, თესვა, მკა, ლეწვა. 4 ხარს ვაბამდით უღელში, მეზობლები და ახლობლები რიგრიგობით ვამუშავებდით ნაკვეთებსერთ დღეს ჩემსას მოვხნავდით, მეორე დღეს სხვისას. 13-14 წლისა ხარებს ვუძღვებოდი უკვე, ხის გუთნები გვქონდა, ძალიან ვწვალობდით. Then, რკინისა რომ გამოუშვა მთავრობამ, ცოტა ამოისუნთქა ხალხმა. წყლის წისქვილებზე დედაკაცებსაც ჩაჰქონდათ საფქვავი, წვალებით გაგვქონდა თავი. მამაჩემი ნაკვერჩხალს შეაგროვებდა, რომ დილამდე ჰქონოდა სიცხოვლე, დილით გადასჩხრეკდა და იმით ანთებდა ცეცხლსსიმართლე გითხრა, პური არ მომნატრებია, მთლად მშიერი არ ვყოფილვარ. ადრე, მიუხედავად გაჭირვებისა, მაინც ბევრ შვილს აჩენდნენ. ახლა ისეთი გაჭირვება აღარ არის და მაინც ერთ და ორ შვილზე მეტს არ აჩენენ.
თქვენ რამდენი იზრდებოდით ოჯახში?
დედა არ მახსოვს, წლინახევრის ვყოფილვარ, რომ გარდაცვლილა და მამამ გამზარდა. ორი და მყავს. ჩემი უფროსი და 83 Unknown, 6 წლით ჩემზე უფროსი. თურმე ერთხელ ხელში ამიყვანა და გავუვარდი, ინვალიდი დავრჩი. მაშინ ვერაფერი გაიგეს, მერე კი წამომიყვანეს თბილისში, მაგრამ თავზე დგომა და მკურნალობა მჭირდებოდა და ვის ეცალა ჩემთვის? მამა კოლმეურნეობის ცხვარში მუშაობდა და თავზე ვერ დამადგებოდა. სულ ვსაყვედურობდი ამის გამო.
მერე როგორ ცხოვრობდით?
– 8 კლასი კაიშაურებში დავამთავრე, მერე ტექნიკუმში ვისწავლე, პროფესიით ვეტერინარი ვარ. ერთხანს ჩემი სპეციალობით კახეთშიც ვმუშაობდი, მაგრამ მერე მეცხვარეობას მივყავი ხელი, 450-მდე ცხვარი მყავდა. So, ერთხელაც ყველა გავყიდე და შევარდნაძეს მოვახმარებანკში შევიტანე და ცარილ-ტარიელი დავრჩი. ბოდიში მომიხდია და, მისი ქელეხის სიაში აღარ მომიხდა ჩასვლა. სახლის აშენება მინდოდა და აბა, უფულოდ რაღას ავაშენებდი? ახლა ჩემმა ბიჭმა დაიწყო სახლის მშენებლობა და მიხარია. 4 შვილიდან ერთი დამეღუპა, 2 გოგო და 1 ბიჭი მყავს, სამივე დაბინავებულ-დაოჯახებულია. შვილიშვილებიც მყავს. ზოგი თბილისში ცხოვრობს, ზოგიც აქ, ახლომახლო სოფლებში. მე კიმარტოკელავარ. ადრე საქონელი მყავდა, ახლა მარტო პენსიის იმედად ვცხოვრობ, month 100 ლარი მარტო წამლებში მჭირდებაზოგჯერ ვითომ ეკონომიას ვაკეთებ და წამალს არ ვსვამ. გაზი ზამთარში უფასოდ გვაქვს, როგორც მაღალმთიან რაიონს, მაგრამ წყლის პრობლემა გვაწუხებს, გზაც მოუწესრიგებელია. მარტო არჩევნების დროს ახსენდებათ სოფლის პრობლემები. მატყუარა მთავრობა გვყავს, My son. გლეხისთვის არასდროს არავინ ფიქრობდა და არც ახლა ფიქრობს
GzaPressკიდევ ერთი პრობლემა იქაურებისთვის მიწების დაკანონებაა. როგორც მითხრეს, მამა-პაპის კუთვნილი ადგილები და ზოგს საცხოვრებელი სახლიც კი ვერ გაუფორმებია. – მხოლოდ თითო ჰექტარი გაგვიფორმეს, დანარჩენზე კი უარს იმ მიზეზით გვეუბნებიან, რომ გზები კეთდება, რეკრეაციული ზონაა და ვერ დაგიმტკიცებთო, – ამბობენ ზაქათკარელები და წუხან, გზა რომ გაივლის, რამდენიმე ოჯახი უმიწაწყლოდ დარჩება.
გიორგი ზაქაიძე 27 Unknown, მეტსახელადხივეს” (დაარტყი) call. ერთ-ერთი იმ მფრინავთაგანია, რომლებიც ივნისში გუდაურში მომხდარი ინციდენტის, რუსი პილოტის ცემის გამო დააკავეს. ამ და სხვა ამბებზეც ბევრი ვისაუბრეთ, მაგრამ ისედაც სიტყვაძუნწმა ამ თემაზე საჯაროდ არაფრის თქმა არ ისურვა. გიორგი თბილისში ცხოვრობდა, მაგრამ არ მოსწონდა იქაურობა და სკოლის დამთავრების შემდეგ სოფელში დაბრუნდა. როგორც თვითონ ამბობს, გლეხურად ცხოვრობს, ბოლო დროს პარაპლანით ფრენებს ახორციელებს და უხარია, რომ ახალგაზრდები სოფელს უბრუნდებიან. ადრე თუ მხოლოდ ორი ქართველი პილოტი იყო, now 15-20 ბიჭი მუშაობს ამ საქმეზე. თუ სურვილი გაქვთ, გუდაურში ავიდეთ და თქვენც იფრინეთ პარაპლანითო, – შემომთავაზა, მაგრამ ეს შემოთავაზება სამომავლოდ გადავდე ცოტაოდენი შიშის გამო
– We, მთიელებს ვაჟკაცობა და სამართლიანობის სურვილი არ დაგვიკარგავს და სხვის დაჩაგვრას ვერ ავიტანთ, მით უფრო, უცხოელს არ დავაჩაგვრინებთ არც ერთ ქართველს. I want, საქართველო და ქართველი გალაღებული და გახარებული იყოს, ეს არის ჩემი ნატვრაო, – მითხრა საუბრის დასასრულს გიორგიმ. სწორედაც, ეს მხოლოდ გიორგის კი არა, ჩემი, Your, ყველას ნატვრა და სურვილია და ამისთვის ყველა ჩვენებურად ვიბრძვით
P.S. თუ ფიქრობთ, რომ თქვენი სოფელიც გამორჩეულია და იქ საინტერესო ხალხი ცხოვრობს, თუ გინდათ, გაგიცნოთ სხვა კუთხის წარმომადგენლებმა, მაშინ მოგვწერეთ ტელეფონის ნომერზე: 5(51) 14.68.50, დაგვპატიჟეთ და აუცილებლად გესტუმრებით.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked